علائم اضطراب

احساس خستگی ، عصبی بودن و بی قراری ، ترس و نگرانی ، بی خوابی یا بد خوابی ، تپش قلب و تنفس نامنظم و سريع ،عرق کردن ،سردرد و سرگیجه ، مشکل در تمرکز و حافظه ، لرزش يا پرش عضلات، تکرر ادرار

علل اضطراب

به طور کلی علل اضطراب به سه عامل زير بر می گردد:

- عوامل زیست شناسی و جسمانی

- عوامل محيطی و اجتماعی

- عوامل ژنتيکی و ارثی

انواع اضطراب

به طور کلی اضطراب شش نوع دارد که هر کس می تواند به يک يا چند نوع از آن دچار باشد.

اختلال اضطراب فراگیر یا منتشر

اختلال هواس

ترس های احتصاصی یا ساده

ترس های اجتماعی

اختلال وسواس

اختلال استرس پس ازسانحه

اضطراب در کودکان و نوجوانان

تشخيص اضطراب و درمان آن در کودکان و نوجوانان بسيار مهم است, چون شخصيت آنان طی اين دوره شکل می گيرد. بسياری از کودکان زمانی که در شرايط جديدی قرارمی گيرند, دچار اضطراب می شوند و واکنش های متعددی را از خود بروز می دهند ( لکنت زبان, آويزان شدن به پدر و مادر, خجالتی شدن, جويدن ناخن, ...). وظيفه ی والدين در اين موقعيت اين است که با او با صبر و حوصله بر خورد کنند و به او اعتماد به نفس لازم را برای مواجهه با آن شرايط بدهند. تشويق والدين در ارتباط بر قرار کردن فرزندان با محيط خارج از خانه و افراد غير فاميل بسيار مؤثر است. بسياری از والدين از اين احساس فرزندشان تا روزی که به مشکل برخورند (مثل اولين روز مدرسه) بی اطلاع هستند. يکی از شايع ترين دلايل دل درد و حالت تهوع که درکودکان دبستانی ديده می شود, ترس و اضطراب آن ها از مدرسه است. نگرانی پدر و مادر ( از ورود تازه ی کودک به مدرسه, وضعيت درسی او و ...) باعث انتقال آن به فرزند می شود و اضطراب او را افزايش می دهد. از اختلالات اضطرابی شايع در کودکان می توان اضطراب اجتماعی, ترس از مدرسه, اضطراب امتحان و اضطراب جدايی را نام برد.

با بزرگ شدن کودک و پا گذاشتن به دوران نوجوانی ممکن است اختلالات اضطرابی جديدی در او پديد آيد. در اين زمينه می توان به عوامل زير اشاره کرد:

اضطراب ناشی از پذيرفته نشدن از جانب همسالان  نوجوان در اين مرحله از زندگی خويش به شدت به همسالان خود گرايش دارند و به دنبال برقراری ارتباط و دوستی با آنان هستند. والدين بايد نياز طبيعی مورد توجه همسالان قرار گرفتن فرزندشان را درک کنند و برای دوستان او احترام قائل باشند. همچنين حفظ اعتبار و شخصيت نوجوان در مقابل همسالان بسيار مهم است. ترس از برقرار کردن روابط عاطفی و اجتماعی و سرزنش های والدين در انتخاب دوستان به دليل متفاوت بودن فرهنگ و آداب و رسوم و ارزش های خانواده ها, باعث اضطراب در نوجوان می شود. برای جلوگيری از پنهان کاری, پدر و مادر بايد در زمان مناسب و با منطق و ملايمت او را متوجه نتايج نامطلوب بعضی از معاشرت ها کنند.

تغييرات جسمی نگرانی و اضطراب در اين مورد می تواند ناشی از ديررسی يا زودرسی بلوغ, احساس خجالت, نا آگاهی و يا ترس از شرايط جديد و ناتوانی در تطابق دادن رفتار خود با اين شرايط باشد. برای جلوگيری از اضطراب, پدر و مادر يا مربيان بايد به طور مناسب و شايسته، نوجوان را (قبل از پيدايش علايم ثانويه ی بلوغ) در جريان مسائل مربوط به تغييرات جسمانی و آثار روانی آن بگذارند.

 بروز رفتار های پرخاشگرانه مخالفت با افراد مختلف در خانه و يا خارج از آن, از خصوصيات بعضی از نوجوانان است که ممکن است با پرخاشگری کلامی يا غير از آن همراه باشد. عدم توانايی کنترل اين رفتار پرخاشگرانه باعث اضطراب در بسياری از نوجوانان می شود. برای جلوگيری از اين حالت, تربيت مناسب والدين, مقاوم ساختن فرزند در برابر سختی ها از دوران کودکی و ايجاد امنيت روانی     می تواند مؤثر واقع شود. امر و نهی های غير اصولی و محدوديتهای بی مورد در کسب استقلال و آزادی, باعث تحريک عصبانيت و خشم های کنترل نشده در نوجوانان می شود. والدين بايد به نوجوان بياموزند که به هنگام خشم, منطقی برخورد کند و بدون توهين و تحقير ديگران عواطف خود را بيان کند. همچنين بايد به او بفهمانند که نحوه برخورد ديگران با او تا حدی نتيجه رفتار خود او با ديگران است.

ترس از مستقل شدن يکی از عمومی ترين نيازهای نوجوانان داشتن استقلال و آزادی است. کسب استقلال در بسياری از نوجوانان باعث اضطراب می شود. از جمله مشکلاتی که طی دستيابی به استقلال در نوجوانان ديده می شود، تضاد و دوگانگی است. يعنی نوجوانان با اين که می خواهند و می دانند که بايد مستقل شوند، از استقلال می ترسند. ناآگاهی از وضعيت پس از استقلال, يکی از دلايل اصلی اين امر است. برای جلوگيری از ابتلا به اضطراب ودوگانگی, والدين بايد به نوجوان اعتماد به نفس و جرأٔت تجربه کردن دهند و برای او امنيت روانی فراهم کنند. دادن مسئوليت و فرصت به نوجوان و اجازه ی اظهار نظر و تصميم درباره ی امور مربوط به خود, بدون تنبيه و تحقير او به خاطر اشتباهاتش, باعث می شود تا او از خطا هايش عبرت بگيرد, راه های مختلف زندگی را بياموزد و برای مستقل شدن آماده شود.

راه های پيشگيری از اضطراب

برای جلوگيری از اضطراب راه های فراوانی وجود دارند که در افراد گوناگون مختلف اند. از عمومی ترين راه ها می توان موارد زير را مثال زد:

۱- رژيم غذايی سالم: استفاده ازغذا های متنوع و حاوی انواع مواد لازم برای بدن به ميزان متعادل در حفظ تعادل بدن نقش اساسی دارد. مصرف غذا های پر چرب و شيرين, مقادير زياد نمک وکافئین و استفاده ی بيش از حد از ويـتامـينهای A، D ,E و K که با ذخيره شدن در بدن می توانند اثرات سمی داشته باشند, باعث به وجود آمدن اختلال در بدن می شوند. نوشيدن حدود دو ليتر آب به طور روزانه ضروری است. عدم پر خوری و حفظ وزن متعادل به سلامت بدن و روح کمک می کند.

۲- فعالیت بدنی:به طور منظم ورزش کردن به خصوص ورزش کردن به طور منظم يکی از راه های پيشگيری و درمان اضطراب است. پژوهشگران به اين نتيجه رسيده اند که پياده روی تند و سريع به مدت ٤٠ دقيقه ميزان اضطراب را بهطور متوسط تا ١٤ درصد کاهش میدهد. به علاوه, ورزش کردن باعث بالا رفتن کارايی دستگاه تنفسی و گردش خون, حفظ تعادل وزن و شادابی فرد می شود. ورزش هايی نيز چون یوگا باعث افزايش آرامش می شوند و در جلوگيری از اضطراب بسيار مفيدند.

٣- افزايش اعتماد به نفس :اعتماد به نفس بالا باعث می شود تا بدن بتواند از حداکثر از نيروی خود برای مقابله با استرس استفاده کند. به اين ترتيب فرد کمتر دچار مشکل میشود.

٤ـ عدم گوشه نشينی و اجتماعی بودن: هنگامی که افراد دچار فشار روانی می شوند, به طور غريزی از صحنه عمل و اجتماع کنارکشيده و به گوشهای پناه می برند, در حالی که     گوشه گيري باعث تشديد استرس می شود. ارتباط با افراد و دوستان, به خصوص کودکان که میتوانند فرد را به خنده وادارند, باعث از ياد رفتن نگرانی حتی برای مدتی کوتاه می شود.

۵ـ حمايت اجتماعی: وجود حمايت اجتماعي در زندگي هر فرد باعث میشود تا او در مقابل بحرانهای زندگی برای دفاع از خود سپری داشته باشد که به آن تکيه کند. حمايت اجتماعی، احساس امنيت و اعتماد به نفس افزايش میدهد و فرد را در مقابل استرس و فشار روانی مقاوم تر می سازد.

۶ـ انديشيدن به زمان حال:انديشيدن به زمان حال و کنار گذاشتن رؤيا ها و آرزو ها برای موقعيت های مناسب تر آرامش ذهنی را افزايش می دهد. همچنين مشغول کردن ذهن به کاری که در حال انجام است و فکر نکردن به زمينه های اضطراب زای آن بسيار مؤثر است.

۷ـ كسب اطلاعات در مورد شرايط تنش زا: بی اطلاعی از موقعيت فشارآور باعث استرس و اضطراب بيش تری در افراد می شود. کسب آگاهی و اطلاع از شرايط و مواردی فرد که با آن ها مواجه خواهد شد سبب میشود که کمتر دچار نگراني و دلواپسي شود. به طور مثال در جريان گذاشتن بيماران از نحوه ی عمل و درد های پس از آن باعث می شود تا آنان کمتر دچار اضطراب شوند.

٨ـ خنديدن:مطالعات نشان می دهند که خنده از سالمترين راه های جلوگيری از فشار رواني است. طبق تحقيقات انجام شده, به هنگام خنده, جريان خون در مغز افزايش يافته و هورمونی ضد درد (که باعث احساس خوشی و سلامتی در شخص می شود) در مغز آزاد میشود و ميزان هورمونهای استرس زا در خون را پايين میاورد.

٩ـ ابراز هيجان بر روي کاغذ: متخصصان معتقدند که نوشتن ساده ی هيجانات و احساسات بر روي کاغذ موجب تسکين فشارهای رواني ناشي از رويدادهايی چون از دست دادن شغل، مشکلات خانوادگی و ... میشود.

درمان اضطراب

در بعضی از موارد اضطراب بدون نياز به مراجعه به پزشک میتواند درمان شود. به اين موارد, اضطراب طبيعی می گويند که طي آن اضطراب به خوبي توسط بيمار کنترل و برطرف میشود (مثل ترس ناشی از امتحان). در چنين شرايطی اضطراب میتواند توسط اعمال و روشهايی از قبيل حمام گرفتن به مدت طولاني, تنفس عميق, صحبت کردن با شخصی مورد اعتماد, استراحت در يک اتاق تاريک و ... تحت کنترل درآيد.

مراجعه به پزشک زمانی ضروری می شود که خود درمانی فرد جواب ندهد, يا فرد دچار هراس بيش از حد يا علايمی جديد و غير قابل توجيه شود. در آن صورت پزشک درمان دارویی وغير دارويي (روش های کلاسيک) را به او پيشنهاد می کند.

شرایط نامناسب محیط خانواده و روابط بین والدین و فرزندان به نظر روانشناسان تعلیم و تربیت به حدی در روحیه و رفتار دانش آموزان كودك یا نوجوان مؤثر است كه او بویژه به هنگام حضور در جلسه امتحان، به جای آن كه وقت و تمركز خود را صرف پاسخ دادن به سؤالات كند، با افكار نامربوط و ناخوشایندی دست به گریبان می شود كه فقط یكی از پیامدهای منفی آن عدم موفقیت در امتحانات است.

اگربیست نگیری، خدمتت میرسم

امتحان چند شدی؟ زودباش برگه ات را بده ببینم.

اگر امتحانت خوب نشود، از لباس نو خبری نیست.

همان كه گفتم، دیگر حرف نباشد!

نه مهمانی، نه سینما، نه جشن تولد، به جای این كارها بشین درست را بخوان.

و این صدا دائم در گوشش می پیچد. درس بخوان، درس بخوان، اما او هر روز در مدرسه در انتظار زنگ پایانی كلاس است و آرزو می كند كه كاش معلم هیچوقت از او سؤالی نكند یا ناچار نشود برای حل كردن تمرینی به پای تخته سیاه برود. می رود و این ترس و نگرانی را در خانه نیز با خود به همراه دارد. پدر و مادرش فقط از او انتظار كارنامه ای پر از نمره های عالی دارند و اصلاً هم به این موضوع اهمیت نمی دهند وقتی صدای دعوا و بگومگوی آنها تمام خانه را پر می كند یا شكایت از مخارج زندگی، بخش بیشتر حرف های پدر را وقتی در خانه است، شامل می شود، كس دیگری هم هست كه علیرغم تصور آن ها بار نگرانی های خانواده روی دوشش سنگینی می كند كسی كه باید با حجم این نگرانی ها به مدرسه برود، درس بخواند و برای رفتن به پایه بعدی امتحان بدهد امتحانی كه همه به او می گویند برایش سرنوشت ساز است.

در مدرسه هم نگرانی اش هر روز بیشتر ازروز قبل می شود:

- اگر تمرین ها را حل نكنی، جریمه می شوی.
- برایت یك صفر می گذارم و در امتحان هم تأثیر می دهم.
- همین جا می ایستی تا مادرت را خبر كنم.
- اگر یك بار دیگر تكرار شد، از مدرسه اخراج می شوی.
- چرا روپوشت كوتاه است؟
- صاف وایستا، نخند، با پشت سری حرف نزن. جوابم را بده!

معلم كلاس دستهایش را در جیبش می كند، طول كلاس را بالا و پایین می رود و با لحنی حق به جانب می گوید: «شما متوجه نیستید، بزرگترها به خاطر خودتان است كه سختگیری می كنند. مسؤولان امور و اولیای مدرسه هم همین طور. برای این كه شما به درجات بالای علمی برسید. به درد جامعه بخورید نه اینكه سربار باشید. به خاطر همین است مدام تذكر می دهند. سختگیری می كنند و می خواهند مراقب درس خواندن و رفتار  حرکات شما باشند

                                          ***                                
و سالهاست كه اوضاع همین طور است. شاید رها شدن كودكان و نوجوانان در كوچه و خیابان های شهر، فقط بخشی از پیامد منفی سوءرفتار والدین با فرزندان و از طرفی ناكارآمدی نظام آموزشی در پاسخگویی به نیازهای دانش آموزان باشد.

وقتی همه چیز در نمره ها خلاصه می شود كه پایان سال در كارنامه دانش آموز جای می گیرد. درخشان بودن نمرات كارنامه به این معنا است كه مسؤولان مدرسه و پدر و مادر كار خود را خوب انجام داده اند، پس می توانند به خودشان ببالند و سزاوار تشویق باشند و اگر نمره ها بد است لابد كسی مقصر نیست جز دانش آموز!

نگرانی هایی كه در نهایت خانواده و نظام آموزشی به دانش آموز تحمیل می كنند در زندگی او حاصلی ندارد جز گرفتار شدنش در اضطراب های شدید، دائمی و طولانی مدتی كه گاه او را تا حدی بیمارگونه هم پیش می برد. كارشناسی معتقد است اضطراب در كودكان و نوجوانان اغلب واكنشی خودآگاه یا ناخودآگاه است كه در مقابل ناراحتی های خانواده، ترس از مجازات در مدرسه به علت انجام ندادن تكالیف و احساس دائمی عدم اطمینان به خود و به كاری كه انجام می دهند، به وجود می آید و موجب بروز بحران در رفتار كودك و نوجوان در خانه و مدرسه می شود. دكتر مهرنوش افشار، روانشناس كودك و نوجوان می گوید: «برخورد والدین، اطرافیان، معلمان و اولیای مدرسه در تقویت و پیشرفت اضطراب و نگرانی های بیمارگونه در كودكان و نوجوانان نقش بسزایی دارد.»

از آنجا كه یكی از دلایل اساسی افت تحصیلی، تجدیدی و مردودی دانش آموزان اضطراب است، در فصل امتحانات توجه به وضعیت روحی، حتی جسمی كودكان و نوجوانان و فراهم آوردن شرایط مساعد برای آنها در خانواده و مدرسه مهم تلقی می شود. چنین جوی از عدم تفاهم بین فهیمه ۱۴ ساله كه در كلاس دوم راهنمایی درس می خواند و پدر و مادرش در خانه جاری است . او می گوید: «خانواده ما پرجمعیت است. علاوه بر این رفت و آمد مهمان هم در خانه مان زیاد است. پدر و مادرم این موضوع را درك نمی كنند كه ما برای درس خواندن احتیاج به آرامش و سكوت داریم. مادرم می گوید اگر بخواهید حتی وقتی صدای تلویزیون بلند است، مهمانها بلند حرف می زنند و بچه های كوچك در خانه بازی می كنند هم می توانید درس بخوانید. اما جالب این است كه وقتی پدرم می خواهد با تلفن صحبت كند، از كسی نباید صدایی بلند شود. آخر سال هم وقتی كارنامه هایمان را می بینند و نمره های ما به نظرشان آنچنان جالب نمی آید، می گویند: «حیف این همه پول كه خرج شما كردیم!»

شرایط نامناسب محیط خانواده و روابط بین والدین و فرزندان به نظر روانشناسان تعلیم و تربیت به حدی در روحیه و رفتار دانش آموزان كودك یا نوجوان مؤثر است كه او بویژه به هنگام حضور در جلسه امتحان، به جای آن كه وقت و تمركز خود را صرف پاسخ دادن به سؤالات كند، با افكار نامربوط و ناخوشایندی دست به گریبان می شود كه فقط یكی از پیامدهای منفی آن عدم موفقیت در امتحانات است

به گفته دكتر افشار، روانشناس كودك و نوجوان، بروز رفتارهای اضطرابی در دختران به مراتب بیشتر از پسران است: «دختران به آنچه در خانواده و در روابط بین مادر و پدر رخ می دهد، حساس ترند. یك اخم، حرف نامربوط و یا بداخلاقی پدر و مادر با یكدیگر، موجب پریشانی در دختران می شود. درحالی كه پسران اغلب اجازه حضور بیشتری در جامعه و محیط های دوستانه شان را دارند، می توانند این فشارها را به خارج از محیط خانه منتقل كنند كه البته این موضوع خود نیز تبعات دیگری از بابت عدم كنترل رفتار فرزندان پسر در خارج از محیط خانواده به همراه دارد، اما حضور بیشتر دختران در خانه در صورت مهیا نبودن شرایط عاطفی خانواده، اضطراب و پریشانی فكری و روحی برای آنها همراه است.»

از طرفی بسیاری از والدین گمان می كنند همین كه فرزندانشان به مدرسه می روند و چند ساعت از روز را در آنجا سپری می كنند، كافی است تا خوب هم درس بخوانند. در جلسه اولیا و مربیان، مدیر مدرسه در تلاش است تا والدین دانش آموزان را با نقش و وظایف تربیتی آنها در قبال فرزندانشان آشنا كند. او طی سالها كار در مدارس مختلف با پدر و مادرهای زیادی روبرو شده كه نسبت به وضعیت تحصیلی فرزندشان در حالتی از بی تفاوتی به سر می برند: «این گروه از والدین یا اصلاً در جریان وضعیت آموزشی فرزندشان نیستند و یا به محض اطلاع شروع به بازخواست آنان می كنند. متأسفانه در برخی موارد شاهد كتك زدن و تنبیه بدنی دانش آموزان توسط آنها هستیم.» سهم سواد و آگاهی والدین در موفقیت تحصیلی كودكان و نوجوانان محور بسیاری از تحقیقات بوده است. بر اساس یكی از این پژوهشها، در خانواده هایی كه والدین از تحصیلات (بالاتر از دیپلم)، برخوردارند، فرزندان موقعیت و شرایط بهتری برای یادگیری دروس و موفقیت در آنها دارند. این گروه از والدین قادرند امكانات لازم برای موفقیتهای تحصیلی فرزندان خود فراهم كنند. حتی این تحقیقات ثابت كرده اند میزان مردودی دانش آموزان با سطح سواد والدین در ارتباط مستقیم است.

دكتر مهرنوش افشار، متخصص روانشناسی كودك و نوجوان می گوید: «هرچند نقش سواد و تحصیلات پدر و مادر در موفقیت تحصیلی دانش آموزان قابل انكار نیست. اما توجه و علاقه مندی والدین به امور درسی فرزندانشان اهمیت بیشتری دارد كه ممكن است این توجه و حساسیت در والدینی با تحصیلات كم به همان اندازه والدین تحصیلكرده باشد. مهم این است كه مدرسه و خانواده مكمل فعالیتهای هم باشند. كاملاً روشن است كه نا امنی روانی و عاطفی دانش آموز در محیط خانواده بر كیفیت یادگیری او در مدرسه مؤثر است. بنابراین هرچه خانواده در جهت فراهم كردن محیط مناسب آموزشی برای فرزندان حركت كند، میزان یادگیری و موفقیت تحصیلی آنها را افزایش داده است.

تجربه نیز ثابت كرده كه ایجاد چنین شرایطی در محیط خانواده بیش از هر چیز به تفاهم و رابطه سالم پدر و مادر با یكدیگر بستگی دارد. خطاب من به والدینی است كه اختلافات و مسائل زندگی مشترك را در حضور فرزندانشان مطرح می كنند و غافل از این نكته اند كه حتی یك گفت و گوی معمولی میان پدر و مادر می تواند از جانب فرزندشان به قهر، ناراحتی و موضوعی جدی تعبیر شود.»

با نزدیك شدن فصل امتحانات، درست زمانی كه دانش آموزان باید محصول یك سال یادگیری های خود را ارائه كنند و برای رفتن به پایه بعدی آمادگی شان را نشان دهند، تأكید كارشناسان تعلیم و تربیت بر فراهم آوردن محیط مناسب در خانواده ها برای دانش آموزان بیشتر می شود. هرچند نحوه برگزاری امتحانات در نظام آموزش و پرورش كشور همواره از جانب منتقدان مورد بحث و بررسی بسیار قرار گرفته، اما در هر حال بخش مهمی از سیستم ارزشیابی تحصیلی دانش آموزان به برگزاری امتحانهای فصلی و پایان سال تحصیلی بستگی دارد. دكتر مهرنوش افشار می گوید: خانواده ها علاوه بر ایجاد فضای مناسب تحصیلی برای دانش آموزان احتیاج به بازنگری در رفتار خود نیز دارند. طرز تلقی آنها از نمره قبولی و این كه در فصل امتحانات فرزندشان باید چند ساعت در روز درس بخواند. فیلم یا برنامه كودك ببیند یا نه، به مهمانی برود یا نه، همگی مسائلی اند كه به طور مستقیم و غیر مستقیم در زندگی تحصیلی و روزمره فرزند كودك و نوجوان آنها تأثیر دارد. به همین دلیل ما بر روی ارائه آموزشهای صحیح از كانالهای معتبر به والدین توصیه می كنیم.»

* * *
معلم برگه های امتحانی را یك به یك جلوی هر كدامشان می گذاشت. به او كه رسید، برگه را از پشت و روی نیمكت گذاشت. لبی گزید و با تأسف سری تكان داد. برگه اش را برگرداند. از دیدن نمره ای كه گرفته بود، نفس در سینه اش حبس شد. باورش نمی شد. احساس كرد سرش بشدت درد می كند. غمگین بود و نگران از آنچه در خانه پیش خواهد آمد. نمی دانست به محض این كه به خانه برسد، باید به این سؤال پدر كه «امتحان چند شدی؟!» چه جوابی بدهد. این بار حس كرد نه فقط سرش بشدت درد می كند، بلكه پوست گونه اش هم می سوزد، گوشش زنگ می زند. درست مثل دفعه قبل كه تا مدتها جای سیلی روی صورتش گزگز می كرد.

علل اضطراب امتحان

ترس و تهدید :وقتی اطرافیان شرایط ویژه و سخت را در ایام امتحان برقرارمی کنند و فرزند خود را از گرفتن نمره کم یا عدم قبول شدن می ترسانند.

رقابت:زمانی است که دانش آموزان در مدرسه یا فرزندان در خانه برای برتری یافتن به یکدیگربه رقابت می پردازند.

مقایسه کردن:هر گاه توانایی های فردی با توانایی های فرد دیگری سنجیده شود و بخصوص این مساله با سرزنش همرا باشد اعتماد به نفس کم و به اضطرابش افزوده می شود.

سختگیری های بیش از حد:زمانی که والدین در زمان امتحان فشار زیادی برای آماده شدن و گرفتن نمره بالا به فرزند خود وارد می آورند.

بیش از حد مهم جلوه دادن بعضی از درسها:هنگامی که بعضی از درسها را به هر دلیلی  خیلی مهم تلقی می کنیم در فرزندانمان نگرش منفی نسبت به آن درس به وجود می آوریم .

بیماری ها:اگر بدون توجه به بیماری های جسمی یا روحی و اقدام برای رفع آنها فشار بیش از حدی به فرد برای درس خواندن و آماده شدن برای امتحان وارد شود ممکن است دچار اضطراب شود.

مقررات در جلسه امتحان:قوانین خشک  رسمی و انعطاف ناپذیری که بر مبنای عدم اعتماد به دانش آموز از سوی مدرسه و عوامل اجرایی امتحانات وضع شده می تواند بر شدت اضطراب بیفزاید.

نقش اولیای مدرسه درکاهش اضطراب امتحان

عدم ایجاد ترس و واهمه از امتحان در دانش آموزان (جلسه ی امتحان نه انتقام)

گنجاندن سوالات دشوار در شماره های آخر

اجتناب از ایجاد رقابت نا سالم در میان دانش آموزان

اجرای امتحانات مستمر و خود آزمایی به منظور آشنا کردن دانش آموزان با سوالات و نحوه ی امتحان

اعلام برنامه ی امتحان به دانش آموزان یک هفته قبل از امتحان

اجتناب از برگزاری امتحانات با وقت بسیار کم

توسل به دعا و نیایش و توکل به خدا هنگام شروع امتحان

حضور معلم در جلسه و بیان جملات آرامش بخش به دانش آموزان

عدم گفتگو با دانش آموزان در زمان امتحان

اجتناب از برخورد شدید با دانش آموزان خاطی

تهیه ی سوالات امتحانی با کیفیت بالا و خوانا و مناسب

نقش خانواده در کاهش اضطراب امتحان

جوی عاطفی دور از تنش و اضطراب امتحان

محدود نمودن میهمانی و رفت و آمدهای مکرر

توجه به تغذیه  خواب استراحت و تفریح دانش آموزان

کاهش تماشای تلویزیون تا حد امکان

خودداری از ایجاد ترس و دلهره در دانش آموزان

خودداری از فشار و توقع بیش از حد برای مطالعه از دانش آموزان

خودداری از حبس نمودن دانش آموزان جهت مطالعه

نقش دانش آموز در کاهش اضطراب امتحان

توسل به دعا و نیایش و توکل به خدا هنگام امتحان

تقسیم مباحث کتاب ومطلاعه ی به مرور درس

تنظیم وقت با برنامه ی امتحانی

بستن کتاب و تکرار و تمرین مطلب آموخته شده به منظور کاهش اضطراب

(شب امتحان زمان مرور درس است)

حفظ سلامتی و آرامش روانی در دوران امتحان

رها نمودن عضلات بدن و تنفس عمیق

پوشیدن لباس مناسب و خوردن تغذیه ی کافی قبل از امتحان

شش روش مطالعه

خواندن بدون نوشتن

خط کشیدن زیر نکات مهم

حاشیه نویسی

خلاصه نویسی

کلید برداری

خلاقیت و طرح شبکه مغزی

این روش بهتری شیوه برای یادگیری خصوصا فراگیری مطالب درسی است.در این روش مطلب خوانده شده بعد از درک حقیقی مطالب مهم به زبان خود فرد یادداشت می گردد و در نهایت کلمات کلیدی بر روی شبکه ی مغز نوشته می شود.خلاصه اینکه ساماندهی نوشته ها و مشخص نمودن نکات اصلی و فرعی به منظور دست یابی به مطالب مهم به جای دوباره خوانی.این روش درصد موفقیت تحصیلی را تا حدود بسیار زیادی افزایش داده و درس خواندن را آسان نموده و بازدید مطالعه را افزایش می دهد.

                                                                    تهیه کننده: مینا پناهی آموزگار پایه پنجم